Ognjen Vlačina

Pisac i pjesnik Ognjen Vlačina je rođen 1978. godine pod Kozarom. Živi u Beogradu.
Objavio je roman Dnevnik jednog studenta ili nesavršena .., te zbirku priča Talandara o rodnom gradu Prijedoru.
Nema književnih nagrada.☺
Piše godinama za banjalučki portal BUKA pod pseudonimom Oguman, kao i stručne, ekonomske tekstove na portalu Naša Mreža.
Tekstove i pjesme objavljuje na stranici Ognjen Vlačina

Ognjenove pesme na Poetumu:
Proputovanje
Prijedorske magle
Fudbalska poema

Ognjenova kratka priča na Poetumu:
Rab

Sa Ognjenom Vlačinom smo uradili i naš standardan intervju za Poetum koji možete čitati u nastvaku:

1.Vaš omiljeni pesnik/pisac? 
Ima ih, Bogu hvala. Recimo Đurđica Čilić, Lorenco Marone, Darko Cvijetić, Ljubivoje Ršumović, Boža Koprivica, Branko Ćopić, Goran Dakić, Maja Lunde, Momo Kapor, Stanislav Krakov, Vodolazkin, ... ako pričamo o najsvježijim utiscima.
Zatim pjesnici Vasko Popa, Novica Tadić, Desanka Maksimović, Njegoš, Vladimir D. Janković, Šaban Šarenkapić,..

2.Ko je uticao najviše na vaš način pisanja?
Nisam siguran. U jednom periodu to je sigurno bio Darko Cvijetić, ali od tada meandriram ka nečemu što malo podsjeća na Kapora ili Preleta. Uglavnom, kažu da ono što čitaš utiče na tvoj stil pisanja, a u poslednje vrijeme dosta i raznoliko čitam. 

3. Koji „klasik“ i priznati pesnik/pisac vam se ne dopada ili je precenjen?
Nemam poseban odgovor na pitanje ili preciznije, ne osjećam se kompetentan da ga dam. Ako mi se ne dopada, ne čitam.

4. Koji pesnik/pisac je potcenjen ili nepoznat iako bi po vama trebalo da bude poznat široj javnosti?
Ima ih dosta. Počeo bih sa piscima Milkom Kolundžić i Goranom Dakićem iz IK Imprimatur, Banjaluka, a nastavio sa mladim beogradskim pjesnicima Milenom Stanojević i Radoslavom Mandićem. Čini mi se da postoji veliki broj ljudi koji dobro pišu i čija proza i poezija vrijede.

5. Kojoj knjizi i pesniku/piscu se uvek rado vraćate i čitate iznova?
Knjigu G.G.Markesa Sto godina samoće sam pročitao dva puta. Bila mi je inspiracija za članak o prijedorskoj gimnaziji i njenom vijeku postojanja. Zatim, knjiga o filozofiji fudbala Bože Koprivice – Samo bogovi mogu obećati i predivna Kuća sa okućnicom, Ljubivoja Ršumovića.

6. Koju knjigu niste uspeli da završite čitanje?
Ne sjećam se, ali bilo ih je. ☺

7. Šta vama predstavlja pisanje i koliko vam je značajno?
Pisanje je intiman prostor zavirivanja u sopstvenu dušu tokom interakcije sa stvarnošću, maštom i prošlosti. Refleksija grafitnog srca.
Veoma mi je značajan dio života i danas ne mogu zamisliti dane bez pisanja.

8. Koji ljudi, događaji ili osećanja vas najviše inspirišu da pišete?
Oduševljenja nekom idejom, situacijom, ljudima me najviše inspirišu za pisanje. Sve ono životno što snažno ostavlja tragove oko nas.

9. Koju knjigu biste voleli da ste vi napisali?
Možda Fafarikul Đurđice Čilić.

10. Kad ste shvatili da volite da čitate i pišete?
Kod mene je to bio dugotrajan proces sazrijevanja koji je završio prije desetak godina. Tad sam već bio pri kraju treće decenije života. ☺

11. Šta trenutno čitate?
Trenutno čitam Kralja senki, Havijera Kserkasa. Prije toga njegovu legendarnu knjigu Vojnici Salamine koju je nedavno preminuli prijedorski književni vagabundo i samoproglašeni posljednji genijalac Balkana- Slavko Gavranović stalno nosio sa sobom i preporučivao za čitanje.

12. Šta biste meni preporučili da čitam i zašto?
Možda gore pomenute Vojnike Salamine, ali i opus Gorana Dakića ili obe knjige Đurđice Čilić.

13. Da li trenutno pišete ili pripremate novu knjigu?
Pripremam novu zbirku priča. Ovog puta o Beogradu. Takođe, nastavio sam novim pričama dopisivati prethodno izdatu zbirku Talandara, pa ćemo vidjeti gdje će me sve to u književnom smislu odvesti.
​
14. Da li se bavite i nekom drugom umetnošću osim pisanja? 
Povremeno pjevam sa malim bendom (Muzička terapija sa Pandžom i Ogijem), kao i u crkvenom horu, a sviram i gitaru.