Ljudi i riječi

Poželjeh saznati tajnu riječi
i njenu moć nijemu, napisanu.
Leži ta na papiru, na zidu, 
svugdje gdje vam padne na pamet 
da je napišete i vidite.
Riječ. 
Jedna, samo obična i sitna, 
nakrivljena, prava, kako god... 
opet je – 
riječ.
Poželjeh saznati tajnu ljudi 
koji te riječi pišu i ćute, 
šta skrivaju iza sloja koji grli kosti, 
ali ne prejako, i ne previše, 
jer, inače, nestaće – 
u riječi prešućenoj, 
napisanoj.
Poželjeh saznati 
i – ne zažalih: 
osjetih moć u punoj snazi, 
moć tih riječi, tih ljudi 
što me grle,
što pišu, 
što ćute.

​Slava Karamanović