**

Godine su kao krošnje pune rupa, kao prsti izvijeni uvis, kao
hor crnih grlića flaša na vetru, kao jato zinutih tamnih gusaka
 
Da li spuštate niz svoje zavese ruke, uveče, da li spuštate
ostatke pene mlazom niz krutu zavesu tuš-kabine, titravi kao
ostatak svetla na dnu ormana, da li ste toliko uzbuđeni da
počinjete da crvenite, sami za stolom, nedeljom uveče
 
Da li osećate kako u vašem grlu crveni kraci rakije postaju širi
od aerodroma, dublji od svega, nesnosni, razigrani, vreli
 
Da li počinjete da živite ili prestajete, ko vas je to hitnuo u
besmisao
 
Ko

Uroš Kotlajić